Poprzednie
Tygodnie Społeczne
|
|
|
|
|
| Uczestnicy debaty "Rosja, islam, Chiny... Czy mamy się czego bać?"
|
|
Napisał: Marcin Przybysz
|
| środa, 2 kwietnia 2008 |
| Zapraszamy do zapoznania się z sylwetkami naszych gości. |
Maria Przełomiec
Dziennikarka, była korespondentka sekcji polskiej BBC, potem w Telewizji Polskiej. Specjalizuje się w tematyce związanej z krajami byłego ZSRR (od lutego 2007 w TVP3 prowadzi program Studio Wschód), od 2001 członkini Rad Programów "Niezależne Media 4" i "Wsparcie niezależnych wydawnictw w Centralnej Azji" zorganizowanych przez Fundację "Solidarności Polsko – Czesko - Słowackiej". Współpracowniczka m.in. gazety "Dziennik", a także wychodzącego w Poznaniu tygodnika "Przewodnik Katolicki". Publikuje także w innych pismach, m.in. we "Wprost".
Dr Agata Skowron -Nalborczyk
arabistka i iranistka, islamolog, adiunkt w Zakładzie Islamu Europejskiego Instytutu Orientalistycznego (Uniwersytet Warszawski). Zajmuje się m.in. socjolingwistyką świata arabskiego, mniejszościami muzułmańskimi w Europie, relacjami muzułmańsko-chrześcijańskimi oraz obrazem islamu w polskich mediach i wizerunkiem Europy w świecie arabsko-muzułmańskim. Stypendystka Instytutu Janineum (Wiedeń) i UNESCO. Badania i studia za granicą: Damaszek (Syria), Universität des Saarlandes, Eberhard Karls Universität Tübingen, Universität Wien, University of Birmingham. Członek stowarzyszony Centre for the Study of Islam and Christian-Muslim Relations (University of Birmingham). Należy do Warszawskiego Stowarzyszenia Pax Christi.
Andrzej M. Furier
Absolwent Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, pracę magisterską poświęcił walce Gruzinów o niepodległość w XIX i XX w. Zainteresowania historią tego kraju rozwijał podczas kilkuletniego stypendium w Tbilisi, gdzie obronił rozprawę doktorską poświęconą pobytowi Polaków na Kaukazie w XIX i na początku XX w. Opiekunem naukowym dysertacji był prof. Akaki Surguladze, znany z publikacji na temat historii Gruzji XIX i XX w. Po powrocie do kraju w 1991 r. podjął pracę w Zakładzie Badań nad Polonią Zagraniczną Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu. Wraz ze zmianą profilu badawczego tej instytucji, w badającą problematykę narodowościową, poszerzył obszar zainteresowań badawczych na problematykę stosunków między różnymi grupami etnicznymi i narodowymi na Kaukazie i całym obszarze poradzieckim. Publikował w "Przeglądzie Polonijnym" i "Przeglądzie Wschodnim" uczestnicząc w konferencjach o tematyce polonijnej i wschodoznawczej. Publikacje w materiałach konferencyjnych stanowią poważną część dorobku badawczego. Owocem zainteresowań polską obecnością na Kaukazie była pierwsza książka Kraj Zakaukaski w relacjach dyplomatów II Rzeczypospolitej, wydana przez Instytut Historii UAM (Poznań 1999). Przeprowadzone samodzielnie badania terenowe w Gruzji i Armenii (1991 i 1995), miały na celu określenie stanu świadomości narodowej i historycznej tamtejszej inteligencji. Ich wyniki zostały wykorzystane podczas pisanie rozprawy habilitacyjnej - Droga Gruzji do niepodległości (Poznań 2000). W książce podjęto próbę analizy złożonego problemu gruzińskich dążeń niepodległościowych, od przyłączenia kraju do Rosji w XIX w., do powstania Republiki Gruzińskiej po rozpadzie ZSRR. Osobną uwagę udzielono dążeniom separatystycznym mniejszości narodowych zamieszkujących ziemie gruzińskie. Książka stała się podstawą przeprowadzenia przewodu habilitacyjnego przed Radą Naukową Instytutu Historii UAM. Okres po habilitacji stanowi kontynuację wcześniejszych kierunków badań. Jednak podjęcie pracy w Instytucie Historii Uniwersytetu Szczecińskiego wymusiło poszerzenia problematyki badawczej. Z jednej strony, kontynuacją wcześniejszych badań była opublikowana przez wydawnictwo TRIO książka Józef Chodźko 1800-1881). Polski badacz Kaukazu (Warszawa 2001). Przybliżała ona sylwetkę wybitnego polskiego geografa, który dokonał triangulacji Kaukazu. Z drugiej strony, zainteresowania historią myśli społecznej doprowadziły do opracowania wyboru tekstów źródłowych do tego przedmiotu zatytułowanego Od Platona do Webera (Szczecin 2002). Sporo uwagi skupiła także problematyka rosyjskiej transformacji ustrojowej. Prowadzona przez kilka lat kwerenda prasowa, której owocem były przeglądy prasy drukowane w poznańskim kwartalniku "Życie i Myśl", posłużyła jako punkt wyjścia do napisania książki Dekada Jelcyna. Uwarunkowania przemian politycznych i społecznych w Rosji 1991-2000. (Szczecin 2003). To monograficzne opracowanie prezentowało okres prezydentury Borysa Jelcyna, jako fragment dziejów państwa rosyjskiego, w formie kształtowanej od rządów Piotra I. Podjęcie pracy w Uniwersytecie Szczecińskim nie oznaczało zerwania nawiązanych wcześniej kontaktów naukowych. Dowodziło tego zorganizowanie w Instytucie Wschodnim UAM pierwszej międzynarodowej konferencji poświęconej współczesnym przemianom na Kaukazie. Materiały z niej ukazały się drukiem w tomie Kaukaz w dobie globalizacji (Poznań 2005). Aktywność naukowa obejmuje obecnie dwa zasadnicze kierunki badawcze - Kaukaz jako europejsko-azjatyckie pogranicze oraz obszar poradziecki w okresie transformacji ustrojowej. Rozwijaniu badań w pierwszym kierunku służył wyjazd na badania do Baku we wrześniu 2005 r., podczas którego przeprowadzono kwerendę poloników w azerbejdżańskich archiwach centralnych. Szczególnym zainteresowaniem objęto dokumenty opisujące starania polskiej kolonii w XIX wiecznym Baku o zgodę na zbudowanie kościoła katolickiego w tym mieście. W 2006 r. czasie moje badania dotyczyły przemian na obszarze poradzieckim, czego rezultatem było wydanie tomu studiów poświęconych przemianom na Ukrainie po "pomarańczowej rewolucji" - "Pomarańczowa rewolucja" - szansa dla ukraińskiej transformacji politycznej. W 2007 w związku z Rokiem Władysława Andersa przygotowano dwa referaty na konferencje w Szczecinie i Londynie poświęcone temu wybitnemu wojskowemu i politykowi. Zrealizowano także wyjazd badawczy do Gruzji podczas którego uzupełniono materiały kwerendy do książki dotyczącej polsko-gruzińskich kontaktów.
Dr Krzysztof Śliwiński
Urodzony w 1940 r., doktor nauk biologicznych, działacz opozycji demokratycznej oraz współpracownik “Tygodnika Powszechnego” i “Znaku” od lat 60. Szef Biura Kontaktów Międzynarodowych NSSZ "Solidarność" (1980), członek Zarządu i zastępca Redaktora Naczelnego "Gazety Wyborczej" (1990), wybitny dyplomata (ambasador ad personam), wiele lat spędził w Afryce ostatnio jako ambasador RP w Maroku a później w Republice Południowej Afryki. Był dyrektorem Departamentu Informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz jednocześnie Rzecznikiem Prasowym Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Pełnił funkcję pełnomocnika Ministra Spraw Zagranicznych ds. kontaktów z diasporą żydowską w Polsce. Pasje: protokół dyplomatyczny, religie świata.
|
|
|
|
